Terug naar onderwerpen


Schenken op papier aan kinderen

We zijn inmiddels op een leeftijd gekomen dat we nadenken over de vraag hoe we zo gunstig mogelijk een door ons inmiddels opgebouwd flink vermogen aan onze twee kinderen kunnen nalaten. We willen hen nu echter nog niet direct bedragen schenken. We willen zelf over het geld blijven beschikken tot het moment dat we zijn overleden. We hebben begrepen dat dit kan door in een akte van een notaris vast te leggen dat we elk jaar maximaal gebruik maken van de schenkingsvrije bedragen die we aan kinderen mogen geven, maar dat wij het geld zelf onder beheer houden. De kinderen zouden daardoor later flink wat successierechten kunnen uitsparen. Is dat zo? Kunt u uitleggen hoe dit werkt? En mogen wij bij onvoorziene omstandigheden het geld gewoon opmaken?

Deze vraag, waarmee vooral vele ouderen met vermogen zitten, hebben we voorgelegd aan de Rotterdamse notaris M.G. van Ravesteyn . Hij zal voortaan De Oud Rotterdammer bijstaan in de wat ingewikkelder kwesties over erfrecht. Hij vertelt: ,,Indien opoe Herfst in de winter van haar leven komt is het verstandig na te denken om ter besparing van successierecht bij overlijden reeds tijdens leven vermogen aan de volgende generatie over te dragen. Vaak zit echter het geld vast in het huis of wil men er zelf over blijven beschikken. Een heleboel mensen zijn rijk zonder dat zij het beseffen aangezien de waarde van het vermogen in het huis zit en er nu nog hypotheek opzit maar deze hypotheek valt vaak vrij bij overlijden zodat de waarde dan zonder hypotheek vererft naar de kinderen en de kinderen er dan successierecht over moeten betalen. Stel men heeft een eigen huis met een waarde van ¬ 200.000 en ¬ 20.000 ander vermogen. Indien dit na het overlijden van de langstlevende van de echtgenoten aan hun twee kinderen wordt nagelaten, betalen deze over hun erfdeel ad ¬ 110.000 aan successierecht ¬ 11.507 per kind. Door tijdens leven schenkingen te doen kan dit teruggebracht worden. Men gebruikt dan de vrijstelling voor het schenkingsrecht aan kinderen van (thans) ¬ 4342 per jaar. Daarnaast mag men aan kinderen tussen 18 en 35 jaar eenmalig een schenking doen vrij van schenkingsrecht van ¬ 21.700. Schenkingen kan men doen door het over te maken of door te schenken op papier. Dit laatste gebeurt dan zonder dat er contant geld aan te pas komt. De ouders schenken op papier (bij akte) een som geld aan de kinderen en lenen dat weer direct terug van hun kinderen zodat na het ondertekenen van de akte er een schuld van de ouders aan de kinderen bestaat. Ten aanzien van die schuld bepaalt men dat hij opeisbaar is bij overlijden, faillissement of definitieve opname in een verpleeghuis. Voorts wordt vaak bepaald dat het aan alleen de eigen kinderen wordt geschonken zodat de schoonkinderen bij echtscheiding er geen aanspraak op kunnen maken en kan men regelen dat als het kind zonder afstammelingen voor de ouder overlijdt de schenking weer terugvalt. De kinderen krijgen derhalve een niet opeisbare vordering op hun ouders. Bij overlijden van een van de ouders of bij overlijden van de laatste kan de  schuld op papier in mindering komen op het saldo van de nalatenschap. Door deze manier van schenken over een paar jaar te spreiden kunnen besparingen voor de heffing van successierecht worden bereikt.  De fiscus stelt hierbij overigens wel een aantal eisen. De schenking moet bij notariële akte geschieden. En aangezien er een schuld ontstaat aan de kinderen moeten de ouders jaarlijks een zakelijk verantwoorde rente vergoeden en daadwerkelijk betalen. Gebeurt dat niet dan zal de schuld bij overlijden niet worden geaccepteerd. Over wat een zakelijk verantwoorde rente is lopen de meningen uiteen. Of u op deze manier aan uw kinderen moet gaan schenken hangt van uw persoonlijke situatie af. Vraag daarom eerst een gesprek aan met een notaris om te kijken of in de gegeven situatie het schenken op papier zinvol is. De meeste notarissen berekenen voor een dergelijk informatief gesprek in het algemeen geen kosten. Informeer dat wel van tevoren. (M.m.v. notariskantoor van Ravesteyn & van der Wee)